Nieuwe documentaire Aboozar Amini op IDFA

De nieuwe documentaire van filmmaker Aboozar Amini is komende week voor het eerst in Nederland te zien. Kabul, Between Prayers gaat op 14 november 2025 in première tijdens het International Documentary Film Festival Amsterdam (IDFA). Eerder al, in september van dit jaar, ging de documentaire in wereldpremière tijdens het Filmfestival van Venetië. Daar werd hij geprezen om de zachtmoedige blik op een complex onderwerp.

In de documentaire volgt Amini de 23-jarige Samim. De man is een echtgenoot en broer, maar ook Taliban-soldaat. Hij werkt bij een checkpoint in de Afghaanse hoofdstad Kabul en komt daar de dagelijkse, grillige realiteit tegen, die soms wringt met zijn extremistische overtuigingen. Tegelijk ziet de kijker ook zijn veertienjarige broertje Rafi, in wie het contrast tussen het onschuldige kind en de culturele indoctrinatie van de jeugd zichtbaar wordt. Kabul, Between Prayers is het tweede deel van het drieluik dat Amini maakt over het leven in Kabul. Eerder al, tijdens IDFA 2018, was Kabul, City in the Wind te zien als openingsfilm.

Amini werd zelf geboren in Afghanistan en behoort tot de Hazara: de grootste door de Taliban onderdrukte bevolkingsgroep in het land. Als kind maakte hij verschrikkelijke dingen mee. Hij kwam als tiener naar Nederland en volgde in Londen een opleiding tot filmmaker. Nadien ging hij terug naar Afghanistan om de verhalen van daar te vertellen.

Complex maakproces

Dat was in het geval van Kabul, Between Prayers een grote uitdaging, vertelt Amini in een interview met het NRC. Om veiligheidsredenen kon hij niet naar Afghanistan en regisseerde hij vanuit Nederland via mobiele telefoon en monitor. En ook de cameraman moest voorzichtig doen: “Nu hebben we bijvoorbeeld soms met een heel lange lens gedraaid. Dan waren we op de brug waar Samin het verkeer controleerde, maar draaiden we de camera naar de mensen die onder die brug leven.”

Toch is Amini niet bang dat de film door alle restricties een te eenzijdig beeld is geworden. Hoewel iemand wellicht eerst een bepaalde versie van zichzelf laat zien, kan je niet drie jaar lang een masker ophouden, is zijn gedachtegang. “Eerst was hij ook nog veel te zelfbewust voor de camera, bezig om een goede indruk te maken”, vertelt Amini in een ander interview met de Volkskrant. “Van de eerste anderhalf jaar dat we hem af en toe filmden hebben we niets gebruikt. Daarna begon onze documentaire pas.” Bovendien heeft iedereen altijd een paar menselijke kanten in zich, aldus Amini. Hij hoopt hiermee dat mensen bij het zien van de film gaan nadenken over hoe extremistische denkbeelden ten koste kunnen gaan van mensen en het leven.

De VandenEnde Foundation ondersteunde Aboozar Amini in 2011 en 2013 met studiebeurzen voor zijn opleiding aan de London Film School.