7 november 2026 | Studiebeurs
Interview Barry Schrikker: Dansen gaat om intentie, niet om overtuigen
Starten met een zomercursus en daarna wel verder kijken; dat was het oorspronkelijke idee van Barry Schrikker (2007). De leiding van Arts Umbrella – de wereldberoemde dansopleiding in Vancouver – dacht daar anders over: iemand met zoveel talent wilden ze zo snel mogelijk op hun school hebben. En dus woont de Rotterdamse danser sinds de zomer van 2025 in Canada, waar hij het tweejarige Post-Secondary Diploma Program van opleiding volgt.
Wat betekent dansen voor jou?
“Ik hou van dans omdat het me de perfecte vorm biedt om verhalen te vertellen over mijn persoonlijke leven, mijn vreugde, verdriet, pijn en liefde. In elk stuk dat ik dans, leer ik iets over mezelf, over de wereld en de relatie tussen die twee. Het is voor mij een instrument om de menselijke anatomie, gevoelens, energie en emoties te verkennen, én een manier om beweging door ruimte en tijd te beheersen.
Omdat ik ben opgegroeid met twee kunstenaarsouders, voel ik me al van jongs af aan aangetrokken tot het scheppen en uitvinden van dingen. Van het verzinnen van een eigen taal en planeet tot tekenen en improviseren op mijn favoriete muziek: creëren is altijd een rode draad in mijn leven geweest. Precies daarom is dans de ultieme manier om mezelf uit te drukken en universums tot leven te wekken die nog niet eerder bestonden.”
Waarom wilde je graag naar Arts Umbrella?
“Toen ik op het Koninklijk Conservatorium zat, werd het steeds duidelijker voor mij dat ik een contemporary danser wil worden. Het Koninklijk Conservatorium focuste voor mijn gevoel te veel op vrij traditioneel klassiek ballet, waarin ik niet genoeg expressie kwijt kon. Toen ik op zoek ging naar andere scholen, onderzocht ik waar de grootste moderne dansers van deze tijd vandaan komen en welke van deze scholen het beste bij mij zou passen. Toen ik las over Arts Umbrella, voelde ik meteen een soort klik en wist ik dat dat de plek was die ik nodig had om me verder te ontwikkelen.
Arts Umbrella biedt een superdivers scala aan stijlen en choreografen, van Forsythe tot Imre en Marne van Opstal. Ook leek de stad Vancouver in het westen van Canada me geweldig, met besneeuwde bergen, beren en diepe wouden.
De auditie vond ik erg spannend; ik had nog nooit eerder zo’n grote auditie gedaan. Er waren wel 75 mensen in één studio. Ik had tegen Artemis Gordon (de directrice van de school) verteld dat ik vanwege financiële redenen eerst de zomercursus wilde doen en daarna misschien bij de school wilde komen. Maar na de auditie voor de zomercursus kwam ze naar me toe en vertelde ze me dat ze me heel graag op de school wilde zien, het liefst meteen volgend jaar, en dat ik kon blijven voor de auditie van de school.”
De tekst gaat verder onder de afbeeldingen.
Je bent ondertussen al ruim een jaar in Vancouver. Hoe kijk je terug op dat eerste jaar?
“Als ik terugkijk op het eerste jaar, merk ik een enorm verschil met het begin van dit jaar. Al in de eerste twee weken sloeg mijn enthousiasme om in een overweldigend gevoel, wat het in het begin best moeilijk maakte. Ik ontmoette zoveel nieuwe mensen en leerde zoveel nieuwe dingen in zo’n korte tijd, dat het me een beetje te veel werd. Ook was het zwaar om voor het eerst op mezelf te wonen, met twee andere huisgenoten van de school met wie ik niet een enorme klik had. Maar naarmate de tijd voorbijging, raakte ik meer gewend aan het ultrasnelle tempo van Arts Umbrella en leerde ik sneller dan ik ooit had gedaan.
Mijn grootste les op Arts Umbrella tot nu toe is dat dansen niet moet gaan om het overtuigen van anderen, maar om de intentie van de bewegingen zelf. Als ik ook maar een milliseconde nadacht over wat een ander van me zou denken tijdens het dansen, raakte ik mijn concentratie kwijt en verloor ik mijn personage in het stuk. Het vinden van de juiste focus en concentratie die een danser nodig heeft, is een belangrijke en langdurige les (waar ik nog steeds mee bezig ben).
Het moment waarop alles bij elkaar kwam en ik voor het eerst de echte ‘presence’ ervoer waar Arts Umbrella het vaak over heeft, was bij mijn laatste voorstelling van het jaar: Emergence door Crystal Pite, de grootste choreograaf van Canada. Het stuk gaat over het uitsterven van diersoorten als gevolg van de klimaatcrisis. Ik stond daar op het toneel te dansen als een soort mythisch wezen en voelde met mijn hele lichaam de pijn en het leed van een uitstervend dier.”
Hoe is Vancouver als stad om te wonen en te studeren?
“Vancouver is een prachtige stad om te wonen. Het is omringd door bergen, bossen en water, en heeft een zeer futuristische architectuur. De bomen in de herfst in Vancouver zijn surrealistisch felrood en tijdens de lente kleurt de hele stad roze. De stad is ook erg weids en groot, twee keer zo groot als Rotterdam en groter dan Parijs.
Ik woon in een wijk op de heuvel Mount Pleasant, vanwaar ik vanaf mijn balkon een prachtig uitzicht heb op de bergen. Ook woon ik dit jaar samen met een andere Arts Umbrella-studente uit Tsjechië en een Canadese studente van de Emily Carr-kunstopleiding. We kunnen goed met elkaar opschieten als drie queer kunstenaars. Met medestudenten gaat het ook goed; er heerst een erg warme sfeer met elkaar en het voelt steeds meer als een familie.
Aan de andere kant kan het ook competitief zijn, en als er stress is in de klas, ontstaat er soms een gespannen sfeer. Maar iedereen staat altijd voor elkaar klaar. In mijn vrije tijd teken ik, luister ik veel naar muziek, en wandel ik in de prachtige natuur hier.”
De tekst gaat verder onder de afbeeldingen.
Je bent nu begonnen aan je tweede jaar. Wat staat er de komende maanden allemaal op de planning?
“De komende maanden worden spannend en zeer leerzaam. Al sinds het begin van dit jaar werken we met de tweedejaars aan het stuk Kingdom Come van Imre en Marne van Opstal, dat we aan het einde van het jaar gaan uitvoeren. Ook werken we nu aan Medhi Walerski’s Romeo & Juliet, dat we uitvoeren in de lente. De eerstkomende voorstelling is Mixed Nuts, wat een jaarlijks project is op Arts Umbrella. Het is een stuk dat een eigen versie is van De Notenkraker; het bevat klassiek ballet, moderne dans, hiphop, jazz, flamenco en Fosse.
Waar ik dit jaar het meeste naar uitkijk, is dat ik voor het eerst ga choreograferen voor een groep, onder begeleiding van Crystal Pite. Ik kan niet wachten om te beginnen en heb al muziek en korte stukjes geïmproviseerd materiaal voorbereid. De muziek is van een traditionele Poolse band, Kapela Maliszów. Het heeft een diepe en duistere sfeer die ik erg vind passen bij de donkere en koude regenwouden in de bergen van British Columbia.”
Heb je al dromen over wat je na deze opleiding zou willen doen?
“Dat is een goede vraag. Ik zit nu een beetje op een punt waarbij ik verschillende kanten op kan gaan. Ik wil heel graag het liefst zo snel mogelijk beginnen met choreograferen, en ik twijfel nog hoeveel ik daar dan zelf bij wil dansen. Ik heb in ieder geval auditievideo’s opgestuurd naar gezelschappen in Nederland, Zweden, Noorwegen en Duitsland, waarvan de daadwerkelijke audities in januari zijn.”
Heb je nog tips voor talenten die ook overwegen om een studie in het buitenland te gaan doen?
“Mijn tip is: weet dat het zwaar kan zijn en het niet makkelijk is om in een ander land te wonen en je plek te vinden, maar uiteindelijk leer je zo ongelofelijk veel: over de wereld, over jezelf en over hoe je de toekomst tegemoet wil gaan.”
Barry Schrikker ontving namens VandenEnde Foundation in 2025 en 2026 een studiebeurs van respectievelijk € 9.000,- en € 12.000,- voor zijn opleiding aan Arts Umbrella in Vancouver.
