15 maart 2026 | Studiebeurs
Interview Elmer Boerma: de aanhouder wint
Toneelspelen heeft acteur Elmer Boerma (1997) altijd gedaan, maar de weg naar een professionele acteeropleiding was lang. Na de middelbare school volgde hij eerst de studie Communication Science in Amsterdam. Het plan om daarna te starten aan een Londense acteeropleiding werd door de coronapandemie en de Brexit op een lager pitje gezet. Maar de aanhouder wint en sinds 2024 studeert Elmer aan de Londense Guildhall School of Music and Drama.
Waar is het theatervlammetje bij je ontstaan?
“Mijn passie voor theater is begonnen op de Van Everdingenschool in Bilthoven, waar ik ben opgegroeid. De school, die inmiddels helaas niet meer bestaat, had een klein theaterzaaltje waar af en toe voorstellingen werden gemaakt. Zo weet ik nog erg goed dat ik een pak van mijn vader aandeed en mijn haar strak naar achter kamde met een halve pot gel erin, om zo een van mijn eerste karakters tot leven te brengen. De details van de voorstelling weet ik niet meer, maar het gevoel is me altijd bijgebleven: de spanning, het plezier en de ontlading toen de ouders moesten lachen.
Op elfjarige leeftijd ging ik naar de middelbare school waar mijn twee oudere broers ook zaten, de Werkplaats Kindergemeenschap. Dit bleek een goede zet te zijn; de school hecht veel waarde aan creatieve vakken. Er was ruimte voor drama, muziek, handvaardigheid, techniek en andere creatieve vakken. Daarnaast waren er ook genoeg buitenschoolse activiteiten om je te ontwikkelen, waaronder de musical. Dit was een jaarlijkse schoolvoorstelling die ook altijd een avond in de Stadsschouwburg in Utrecht stond. Naast dat het ontzettend leuk was om in zo’n grote zaal mooie rollen te mogen spelen in uiteenlopende stukken, was het ook van grote waarde voor mijn zelfvertrouwen. Het spelen in deze voorstellingen gaf mij een beter beeld van wie ik ben, waar mijn kwaliteiten liggen en wat voor mensen ik graag om me heen heb. Ik voelde me er thuis.”
Toch ben je na je middelbare school niet meteen een acteursopleiding gaan doen. Waarom niet?
“Na de middelbare school dacht ik niet gelijk aan een acteursopleiding. Waar ik vandaan kom, is het erg normaal om, als je VWO hebt gedaan, naar de universiteit te gaan. Dat is wat al mijn vrienden deden. Ook de andere mensen om me heen met veel acteertalent gingen ‘serieuze’ opleidingen doen. Niemand had concreet tegen mij gezegd dat ik een carrière in het theater niet moest overwegen, maar dat was wel de boodschap die bij mij bleef hangen. Daarbij had ik gehoord en gelezen dat het beter was voor je kansen om auditie te doen als je wat ouder bent, dus het leek mij geen slecht plan om eerst naar de universiteit te gaan en wat meer (levens)ervaring op te doen.
Ik verhuisde naar Amsterdam, maar wilde wel graag iets met theater blijven doen. Ik werd lid van Studenten Toneel Amsterdam (STA!) en werd al snel actief lid. Met een van de producties bij STA! speelden we met een groep mensen een voorstelling in het toneelbeeld van Een Klein Leven van Internationaal Theater Amsterdam. Dit was een belangrijke ervaring voor mij: een hoofdrol in een moeilijk stuk met grote thema’s. Het idee om na mijn bachelor toch auditie te doen voor een theateropleiding stond tijdens mijn drukke studentenleven op een laag pitje, maar kreeg mede door deze ervaring nieuw leven ingeblazen.”
Tekst gaat verder onder de afbeeldingen.
Hoe verliep die weg naar de opleiding uiteindelijk?
“De periode tussen het afronden van mijn bachelor en mijn start op Guildhall was tumultueus. Ik was bezig met mijn bachelorscriptie en me tegelijk aan het oriënteren op de audities in Londen, maar toen begon de coronacrisis. De eerste auditieronde was in die tijd nog niet via selftapes, maar op locatie. Door alle maatregelen ging dat natuurlijk niet door. Ik moest mijn vlucht annuleren en alle audities werden selftapes. Dit is inmiddels de standaard in de industrie, maar ik was er niet klaar voor. Ik stuurde een matig auditiefilmpje op en werd overal afgewezen.
Om het gelijk volgend jaar nog een keer te proberen was niet vanzelfsprekend, want er waren nog steeds lockdowns van kracht en het leek mij duidelijk dat de toneelschool doen via zoom niet goed werkte. Bovendien: eind 2021 trad de Brexit in werking, wat betekende dat het collegegeld voor internationale studenten flink omhoog ging. In deze periode begon ik met werken, wat ik een aantal jaar heb gedaan, terwijl toneel op een lager pitje kwam te staan.
Toch kwam ik nooit helemaal van het idee af om auditie te willen doen. Ik wilde alsnog graag naar Londen, omdat ik al mijn hele leven een voorliefde voor de Engelse taal heb en ik de toneelscholen in Nederland minder goed bij mij vond passen. Na lang wikken en wegen en veel diepe gesprekken waagde ik dus toch nog een poging. Ik strandde in de tweede ronde van Guildhall, maar het gaf me motivatie! Ik wist dat ik meer in me had dan wat ik daar had laten zien en dus besloot ik het nog een allerlaatste keer te proberen. Dit keer met succes.”
Doorzettingsvermogen wordt beloond! Inmiddels zijn we anderhalf jaar verder. Hoe kijk je terug op deze periode?
“Mijn eerste anderhalf jaar in Londen zijn heel erg goed bevallen, al moet ik toegeven dat ik niet hetzelfde kan zeggen over de eerste anderhalve week. Toen ik aankwam in Londen, bekroop het gevoel van heimwee mij gelijk. Had ik een fout gemaakt? Kan ik wel wennen aan zo’n nieuwe omgeving? Ik dacht dat ik alle veranderingen goed aan zou kunnen. Ik was immers al wat ouder, had wat levenservaring opgedaan en geleerd hoe ik voor mezelf moest zorgen. Desalniettemin was het behoorlijk wennen, maar dit hoort denk ik bij zo’n grote verandering.
Langzaamaan leerde ik mijn medestudenten, de school en de stad kennen. Ik begon mijn plek te vinden en kon me storten op de studie. Ik heb van elke maandag tot en met vrijdag les van 9:00 uur tot 18:00 uur, en daaromheen is er vaak ook genoeg voor te bereiden, dus ik verveel me niet.
Naast de fundering op het gebied van stem, beweging en acteertechniek was ik in mijn eerste jaar al met uiteenlopende werken bezig, van Homerus tot Bertolt Brecht en David Hare. In het tweede jaar ligt de focus steeds meer op deze projecten. Ook doen we veel met camera acteren, audiowerk en motion capture. Er is enorm veel variatie in de lessen en dat maakt elke week anders.”
Tekst gaat verder onder de afbeeldingen.
Hoe is Londen zelf als stad om deze opleiding in te doen?
“Voordat ik naar Guildhall ging, woonde ik in Amsterdam. Dat zag ik al als ‘de grote stad’. Dat veranderde snel toen ik naar Londen verhuisde. Het is een ongelofelijk indrukwekkende en soms ook intimiderende stad, waar alles een stuk groter, sneller en drukker is. Gelukkig heeft Guildhall een eigen accommodatie waarin ik het eerste jaar kon wonen. Dat was dichtbij school en ik woonde gelijk met studiegenoten. Dat maakte de overgang wat makkelijker.
Als ik niet met studie bezig ben, probeer ik zoveel mogelijk van Londen te genieten. Er is zo ontzettend veel te doen en te zien, en vooral ook veel theater van hoge kwaliteit. Binnen mijn klas sta ik bekend als een van de betere planners als het aankomt op het zien van theater. Voorstellingen kunnen best wat kosten, maar betaalbaar voorstellingen zien is een kunst die ik steeds beter onder de knie krijg. Dat vind ik ook belangrijk, want ik denk dat je veel kan leren over het vak door vaak naar het theater gaan. Ik heb al ontzettend veel mooie voorstellingen mogen zien. Dat is een enorm privilege. Londen als theaterstad is ongeëvenaard.”
Hoe zie je je toekomst voor je?
“Op dit moment beginnen we hier aan Griekse tragedies. Daar heb ik erg veel zin in. Ik ga Kreon spelen in Antigone van Sophokles, vertaald door Anne Carson. Dit soort klassieke werken trekken mij enorm. De thematiek en de taal zijn groots, en er is zo veel geschiedenis rond deze stukken, dat vind ik prachtig om in te duiken. Daarna gaan we langzaam richting het derde jaar, waarin we voornamelijk bezig gaan zijn met het repeteren van voorstellingen voor het grotere publiek.
Mijn toekomst na Guildhall is nog een groot vraagteken en dat is iets waar ik probeer vrede mee te hebben. Die onzekerheid is uiteindelijk deel van het leven waarvoor ik heb gekozen. Het drukke schema zorgt ervoor dat het vaak lukt om er niet te veel mee bezig te zijn, want ik heb altijd genoeg om me op te focussen. Waar ik wil wonen na mijn opleiding weet ik ook nog niet. Mijn ambitie is om waardevol werk te doen, waar dat dan ook is, maar het lijkt me geweldig om zowel in Amsterdam als Londen te kunnen werken.”
Heb je nog tips voor talenten die ook overwegen om een studie in het buitenland te gaan doen?
“Er is eigenlijk maar één passend advies: doen! Waag een poging! Een studie in het buitenland is een geweldige kans om je artistieke horizon te verbreden. Er is meer mogelijk dan je denkt, mede door organisaties zoals de VandenEnde Foundation. Je hoeft ook niet per se alle antwoorden op een rijtje te hebben voordat je auditie gaat doen. Als je genoeg passie hebt, is het hele auditieproces op zichzelf namelijk al een hele waardevolle ervaring en iets wat ook nog eens ongelofelijk leuk kan zijn! Mijn audities bij Guildhall waren erg leerzaam, omdat het panel altijd probeert het beste uit je te halen. Het is dus een soort mini masterclass.
Ik zou absoluut adviseren om het niet alleen te doen; spar met vrienden, familie, mensen binnen een (toneel)vereniging waar je bij zit, (oud) docenten die je hebt gehad. Zelf heb ik in het hele auditieproces van meerdere mensen hulp van onschatbare waarde gehad, en zonder die mensen zou dit niet gelukt zijn.”
Elmer Boerma ontving in 2025 namens de VandenEnde Foundation een studiebeurs van € 15.000,- voor zijn tweede jaar van de bachelor acteeropleiding aan de Guildhall School of Music and Drama in Londen.
